شب ما بی ماه است

ماه ما بی نور است

نورمان بی گرماست روز هم تاریک است

راه ما باریک است

مهر نیز بی نور است

تنمان بی سایه دردمان بی درمان

گریه مان بی اثر است

ناله مان بی سوز است

شعرمان بی ساز است

ابرمان بی باران پنجره بی روزن

در گلویم فریاد ضجه تاریخ است

دردمان تاریخ است

دردمان بی درمان

را ه ما پر مانع،روزگار بی شرم است

زندگی هم دردی است

مرگ درمان است

***

  قابل توجه کسانی که مایلند منو بینند...!!!

  حالا فهميديد چرا من نميتونم وب بدم

    نه!نرو!صبر کن
                        

   قرارمان اين نبود

   خدایا هر آنکه دوست میداری بیاموز که عشق از زندگی کردن

                                           بهتر است

                                                  و

 به هر آنکه دوست تر میداری بچشان که دوست داشتن از عشق

                                           برتر است  

       ما چشم هایمان را

               باهم معامله کردیم

                        و قلب هایمان را

                                   به یکدیگر دادیم

                                           ما یک نفر شدیم

و

از داستان عشق بزرگمان

تنها من ماندم.

من که

خورشیدم در ظهر زندگی غروب کرد .

       اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري.......

     تولدت مبارک

به افتخار عشق تو

                         میگم که بازنده منم

     بنویس از سر خط

                    بنویس که دلت دیگه به یاد اون نیست

                   بنویس که بدونه وقتی نباشه قلبت از خون نیست

                    اون که گذاشتو رفت یه روز سرش به سنگ می خوره بر میگرده

             دیگه صداش نکن

                    بزار خودش بیاد دنبالت بگرده

              دیگه گریه نکن

                     آخه اشک تو باعث شادی اونه

             دیگه به پاش نسوز

                    آخه اون واسه تو دیگه دل نمی سوزونه

                   اگه میخواست میموند حالا که رفتو غصش رفته زیادم

                  اگه پیشم میموند میدید جز اون به هیچ که دل نمی دادم

       بنویس از سر خط....

هر کس از من خواست با او باشم از من دور شد

مهربانی دید و از این لطف من مغرور شد

خواستم با او بمانم تا ابد هم آشیان

دیدم اما هر چه را گفتم به او در گور شد

کاش میشود قلب وسعت میگرفت

شمع باپروانه الفت میگرفت

کاش میشود در پس احساسها

خنده ها از اشک سبقت میگرفت

کاش میشود از الفبای وجود

عین و شین و قاف نشاط میگرفت

کاش میشود در پس سجاده ها

یک دعا تا اوج رفعت میگرفت.

کاشکی.. حقیقتو می فهمید و اینطور فکر نمیکرد...

یک تبسم زیرکانه و یک عروسک بازی کودکانه کافی بود برای عاشق کردنم وتواین کارا کردی...ومن مثل کودکی عاشقت شدم ومثل قصه پدربزرگ توشدی شاهزاده سواربراسب سپیدومن پری قصه ها...وچقدرساده عاشقم کردی وچه ساده تراز آن رهایم کردی.گفتم بمان شاهزاده زیبا...!من بدون تو میمیرم.خندیدی وگفتی بازی بود...!گفتم بازی زیبایی بود پس بیا بازی کنیم .گفتی من بزرگ شدم دیگر بازی نمیکنم.گفتم مگربزرگها بازی نمیکنند؟؟!!گفتی نه زندگی می کنند.گفتم پس بیا زندگی کنیم مثل بازی.گفتی زندگی بازی نیست.گفتم پس حالا من با عشقت چه کنم؟؟گفتی رهایش کن بازی بود زندگی کن.گفتم نمیتوانم پس تا ابد من کودکت باقی خواهم ماند....

     دلتنگی چه حس بدی است

     تنهای چه حس بدی است

     کاش .....

     پاره ای از ابر میشدم دلم مهربانی میبارید

     کاش نگاهم شرار نور میشد

     آشتی میداد

    دوست داشتن چه کلام کاملی است

    و من چقدر دل تنگ دوست داشتن هستم 

                   از زانوي خراشيده گرفته

                                            تا

                              قلب شکسته ام ، درمان شود

برای اولین بار عطر نفسهایت به من رسیدو تو را بوسیدم...

آه ! پروردگارا آن لحظه چقدر دیدنی بود.خدایا این فرشته یا جادوگر خیالی از کجا به سرزمین عشق آمده و دل عاشقی چون مرا اسیر نموده است...

تو را اندازه شبهای مستی دوستت دارم

فرق تو با سنگ و شیشه همین است.تو میتوانی کنار جاده منتظر بمانی تا او از  راه برسد و شادمانه دستمال صورتی خود را برایت تکان دهد.تو میتوانی بر سینه همه درختها و پنجره ها بنویسی : (( تو را دوست دارم )) فرق تو با سنگ و شیشه همین است.

چرا نشسته ای...؟ چرا این همه عابری که مشتاقانه به سوی عشق می روند٬نمیبینی؟ تو میتوانی عاشق باشی و هر صبح خروسخوان دنیا را با ترانه ای سبز بیدار کنی.تو میتوانی آغوش خود را به روی هر که دوست داری بگشایی و ماه را به ضیافتی در زمین مهمان کنی و از باغ حوا عطرهای تازه بیاوری.تو میتوانی بی هبچ دغدغه ای از جنگلهای وحشی بگذری و صدای قناری را به شاخهای بی برگ بدهی...فرق تو با سنگ و شیشه همین است.

 دوباره دل هوای با تو بودن کرده

نگو این دل دوریه عشق تو باور کرده

 دل من خسته از این دست به دعا ها بردن

همه ی آرزو هام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه

که دوباره چشم من تو رو ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم

آخه تو رنگ چشات هیبت دنیا رو دیدم....